Szczecin. Podsumowanie badania liczby osób w kryzysie bezdomności

W marcu przeprowadzono ogólnopolskie badanie liczby osób w kryzysie bezdomności. Na terenie Szczecina odnotowano 872 osoby.

 

Ogólnopolskie liczenie osób dotkniętych bezdomnością odbywa się cyklicznie co dwa lata na zlecenie Ministerstwa Rodziny Pracy i Polityki Społecznej. Tegoroczne badanie przeprowadzono od 3 do 5 marca. Koordynatorem działań w naszym mieście było Centrum Usług Społecznych. W przeprowadzenie badania zaangażowały się liczne służby i instytucje: Policja, Straż Miejska, Straż Ochrony Kolei, szpitale, pogotowie ratunkowe, Szczecińskie Centrum Profilaktyki Uzależnień, a także schroniska i inne placówki zapewniające opiekę potrzebującym.
 

- Z osobami objętymi spisem przeprowadzano kwestionariusz wywiadu - informuje Maciej Homis, rzecznik prasowy miasta ds. pomocy społecznej. - Pozwoliło to nie tylko określić skalę zjawiska w Szczecinie, ale także zebrać istotne dane socjodemograficzne o tej grupie.

 

Porównanie z danymi z 2024 roku

Poprzednie badanie zrealizowano w 2024 roku. Wówczas w Szczecinie przebywało 841 osób w kryzysie bezdomności, z czego 73% stanowili mężczyźni (618 osób), a 27% kobiety (223 osoby).

W tegorocznym liczeniu liczba ta wzrosła do 872 osób. Zmieniła się również struktura płci: obecnie 77% stanowią mężczyźni (671 osób), a 23% kobiety (201 osób).

 

Profil wiekowy i potrzeby

Najliczniejszą grupę stanowią mężczyźni powyżej 60. roku życia (308 osób) oraz osoby w przedziale wiekowym 41–60 lat (251 osób) – łącznie to 64% wszystkich zliczonych. Wynik ten potwierdza obserwowany od dłuższego czasu trend: osoby w kryzysie bezdomności są coraz starsze. Wymagają one nie tylko schronienia czy posiłku, ale coraz częściej specjalistycznego wsparcia, w tym profesjonalnych usług opiekuńczych.

Ankietowani wskazywali także z jakich form pomocy najczęściej korzystają. Jest to przede wszystkim wsparcie finansowe, pomoc w formie schronienia, wymiany odzieży czy przyznania gorącego posiłku.

 

Przyczyny i czas trwania bezdomności

Jako najczęstsze przyczyny bezdomności respondenci wskazywali: eksmisję lub wymeldowanie z mieszkania, zadłużenie, bezrobocie, uzależnienia, konflikty rodzinne oraz rozpad związków. Analiza ankiet wykazała również, że kryzys bezdomności ma często charakter długotrwały. Ponad 32% badanych deklaruje, że pozostaje bez domu od 5 do 10 lat.   

W trakcie badania najwięcej osób przebywało w placówkach zapewniających dach nad głową, takich jak schroniska, noclegownie, mieszkania treningowe, ogrzewalnia oraz szpitale czy inne placówki (łącznie 446 osób). Znaczna grupa przebywała w domkach na terenie ogrodów działkowych (276 osób). Pozostali (łącznie 150 osób) chronili się w tzw. miejscach niemieszkalnych: na ulicach, dworcach, klatkach schodowych, w piwnicach oraz wiatach.